evet, hiç merak etmediniz ama bugün de bu asg’nin win us over albümü ile aklımı kaçırdım.
söyleyeceklerim bu kadar.
bu blogun hiçbir çizgisinin olmadığından bahsetmeye lüzum yok. her geçen gün, giderek daha fazla “ışıl bugün yine sizin hiç ilgilenmediğiniz hangi şarkıya tutuldu” günlüğüne dönüştüğü ise aşikar.
işte, dün de buna tutuldum, durduk yere kendi kendime üzüldüm. dün de ekleyemedim, hırs yaptım, bugün ekliyorum.
falan filan.
geçen sene konser verdikleri tarihte hastanede yatıyor olmamın acısını çıkarmak istediğimden midir nedir, bu sene kafayı tam anlamı ile mastodon ile bozdum desem yeri. evet, zaman zaman gruplara, türlere ve albümlere obsesyon geliştirdiğim doğru fakat aslında, bilhassa gruplar konusunda günaşırıya dayanacak denli sapıttığımın da bir hayli nadir olduğunu itiraf etmem lazım. böyle düşününce, mastodon sanırım nadirden de öte, zirveye koşarak oturabilecek tek grup dahi olabilir. durum böyle olunca, tumblrımın, facebookumun mastodon postlarıyla dolu olması da kaçınılmaz oluyor haliyle. kimseler kusura bakmasın.
herneyse, lafı daha uzatmanın lüzumu yok. bugün, reviewlerden sağlam çıkmasına karşın, neden bu kadar underrated olduğuna asla anlam veremediğim call of mastodon’ın yine neden bu kadar underrated olduğuna asla akıl sır erdiremeyeceğim slickleg’ini paylaşmak istiyorum. yok feist coverı, yok “leviathan ÇOGÜZEL ALBÜM” falan derken böyle şeyler unutulmasın, yazık.
ps. BÖYLE DAVUL MU OLUR YA ALLAH BELANIZI VERSİN
“uzun süredir içimi bu şarkı kadar parçalayan bir şey olmadı” dersem sanırım pek de yalan söylemiş olmam.
aslında bırakın şarkıyı, albümün de az içimi parçalamadığını iddia edemem. esasında, bu albümle alakalı da söylenecek çok söz var ama review yapacak haddi göremiyorum kendimde. sadece daha önce harvey milk dinlemediyseniz eğer, life… the best game in town’ı edinin, hiç pişman olmazsınız.
*bu da böyle tavsiyeli oldu.
‘In the midst of winter, I found there was,
within me, an invincible summer.’
modum yükselsin diye kıçımı yırtıyorum ama nafile elbette. biraz daha bu albüm, eğer sonunda hala yükselmemişse de eğer, sanırım yapacak bir şey yok. neyse, dinleyen birilerine iyi gelir muhakkak.
uzun bir sürenin aksine, şu an ne kafama taktığım bir olay ve ne de bir kimse var ve şu an spor yapmam gerekirken, onun yerine mutfak zemininde oturmuş sucuklu tost yiyip, yeşil çay içerek kitap okuyorum. düşününce mutluluk aşağı yukarı böyle bir şey belki de.
ÜF NE TUMBLR KIZLIĞI YAPTIM ARKADAŞ, UTANMASAM BİR DE NUTELLA YİYİP, LEŞ LEŞ ÜÇÜBİRARADA İÇECEĞİM ÜZERİNE. heh, neyse, özetle çok klas bir kafadayım, dünya sikime, minare götüme yani. artı, mutfağın bu köşesine yatak yapacağım, kararlıyım.
p.s. doğadan büyülü bohça yaseminli yeşil çay kesinlikle normal doğadan yaseminli yeşil çaydan daha iyi değil. şekline kanıp anlamayın.
I have no excuses that I can offer
Just the hope that your forgiveness will hold back the water
rahat birkaç ayıma malolmuş bir şarkı bu. sevmezseniz allah sizi kahretsin, SEVMEK ZORUNDASINIZ.
edit: Touché Amoré NE LAN
There’s always a flaw
A flaw that gets in
There’s always a crack
hayatımda aldığım en sevindirici konser haberlerinden biri herhalde 65daysofstatic bronx konseri ama konseri monseri bırakıp bir kenarda ağlarsam lütfen vurun beni, rica ediyorum.
Sometimes I feel I almost touch you
I turn and almost see your face
For a moment my heart stops
durduk yere kendinizi jiletlemenize sebep olan şarkılarda bugün sophie milman - back home to me. böyle şarkılara iyi ki sarhoşken denk gelmiyorum.
