Bak, neredeyse 10 aydır buraya arada müzik paylaşmak haricinde hiçbir şey yazmadım. Şu an ölsem twitterdaki son sözüm “arkadaslar gecen sene bu ay eve çıkmıştım da yıllık tefe+üfe artısının ortalamasına göre artması gerekiyormuş kiranın. yüzde kaç olıyı”. Facebooktaki son fotoğrafımda ise kafamda poşet var. Resmen arkamdan yas tutamazsın, materyal yok çünkü. Bidon gibi yaşıyorum. Rezalete bak ya, allah belamı versin. 

True Widow – Duelist (31 plays)

tam bir sabah ve yürüyüş şarkısı aslında ama sabahları vaktimin olmadığı zamanlardayız 

40 Watt Sun – Restless (271 plays)

günlerdir her sabah bununla uyanıyorum

Clouds – The Bad Seat (73 plays)

yani, çok da bir şey söylemeye gerek yok aslında. adı clouds olan bir grubun albümünün ismini “we are above you” koymasından belli ortada ne kadar eğlenceli bir iş olduğu. dinlediğim andan beri aklımı çıldırıyorum

Khoma – From The Hands Of Sinners (219 plays)

as we took in to the streets and lost
cursing all that ties us
took it to the streets and bled
resting in the arms of death

Amenra – Nowena | 9.10 (119 plays)

soru: allahın gent köyünde bunların anası nasıl bu kadar sikildi?

geçtiğimiz seneden bahseden yazımı biraz geç olsa dahi birkaç gün önce yazmıştım ama neden bilmiyorum, tumblrda yayınlanmamış. o yüzden hiç uzun uzun sanatlı yazılara kalkışmadan, ufacık bir 2012 yazısı yazıp kapatacağım.

2011 ve öncesindeki birkaç berbat senenin ardından 2012 gibi bir seneyi yaşama fırsatı bulabildiğim için kendimi çok şanslı hissediyorum. gerek şu an oturduğum evi buluşum, gerek yaptığım seyahatler, gerek okula ve istanbula geri dönüşüm, gerek hayatıma giren insanlar, gerek başladığım ilişkiyle gerçekten güzel hatırlayacağım bir sene oldu 2012. birtakım manyaklıklar, ufak tefek sıkıntılar yaşanmış olsa da tek dert edebileceğim şeyin notlarım olduğu son birkaç ayla muhteşeme yakın bir kapanış yapan 2012, en gözde yıllarım arasına girdi sanıyorum. hoş, her ne kadar bu senenin bitişi aynı zamanda benim 25 yaşına neredeyse geldiğimin de habercisi olsa da böyle güzel bir seneyi geride bıraktığım için mutluyum galiba. aynı performansı 2013 de gösterir umarım

oha abi resmen 30’uma beş sene kaldı ya. amına koyıyım

Blood & Time – Remember Me (19 plays)

ben eğer ona “bu yıl paylaşacağım son şarkı” dersem o asla son olmaz. tarzım bu.

bu artık son şarkı mıdır değil midir bilmiyorum ama çok enteresandır ki bu seneyi geride bırakmanın bende yarattığı his, scott kelly’i sahnede bu şarkıyı söylerken gördüğümde hissettiklerime çok benziyor.

güzel bir seneydi, çok.

neyse, bunun hakkında yazarım zaten.

Kadavar – All Our Thoughts (1,421 plays)

muhtemelen bu sene buradan paylaşacağım son şarkı bu. albümü birkaç defa döndürdükten sonra haftada iki defa kadavar mırıldanarak evde kendi kendime kırıttığımı hesaba katarsak, paylaşmak için geç bile kaldım aslında. 

gerçi siz de dinlemiyosunuz amına koyayım, neden paylaşıyosam?

orospu çocukları.

bu hakikaten dünyanın en güzel şarkılarından biri. “biraz” uzun ama değer.